استفاده از دارو و قرص شقاق در زمانی که زخم هنوز کوچک و کم عمق است، میتواند به کاهش درد و التهاب، شل شدن عضلات مقعد، بهبود زخم و آسانتر شدن اجابت مزاج کمک کند. با این حال، انتخاب دارو به عواملی مثل حاد یا مزمن بودن شقاق، شدت علائم، یبوست و وجود عفونت بستگی دارد و باید با نظر پزشک انجام شود. داروهای مورد استفاده ممکن است شامل مسکنها، نرمکنندههای مدفوع، داروهای موضعی و در شرایط خاص آنتیبیوتیکها باشند.
همانطور که در بالاتر اشاره کردیم، نمیتوان یک داروی واحد را به عنوان بهترین داروی درمان شقاق مقعدی برای همه افراد معرفی کرد. انتخاب بین پماد، شیاف یا قرص شقاق به شرایط و شدت بیماری بستگی دارد و در موارد مزمن یا مقاوم به درمان، ممکن است روشهای جراحی و لیزر هم ضرورت پیدا کند.

به طور کلی، داروهای مورد استفاده در درمان شقاق یا فیشر را میتوان در چند گروه قرار داد:
| نوع دارو | کاربرد در شقاق مقعدی | نمونهها |
| داروهای موضعی | کاهش اسپاسم عضلات مقعد و کمک به ترمیم زخم | پماد رکتول، نیتروگلیسیرین، دیلتیازم، نیفدیپین |
| قرصهای مسکن | کاهش درد و سوزش، بهویژه هنگام یا بعد از اجابت مزاج | استامینوفن و برخی داروهای موضعی بیحسکننده |
| ملینها و نرمکنندههای مدفوع | کاهش یبوست و جلوگیری از سفتی مدفوع و زور زدن | داروهای ملین و نرمکننده مدفوع |
| آنتیبیوتیکها | فقط در صورت تشخیص عفونت یا شرایط خاص | با تجویز پزشک |
در میان داروهای شقاق مقعدی، داروهای موضعی (انواع پماد) که باعث کاهش فشار و اسپاسم عضله مقعد میشوند، نقش مهمی در درمان دارند. همچنین کنترل یبوست با مصرف فیبر، آب کافی و در صورت نیاز داروهای مناسب میتواند به کاهش فشار روی زخم و بهبود آن کمک کند. آنتیبیوتیکها نیز به طور معمول برای شقاق تجویز نمیشوند و مصرف آنها باید تنها در صورت وجود عفونت و با نظر پزشک باشد.
مشاهده مطلب کامل: https://darman.clinic/%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%88-%d9%82%d8%b1%d8%b5-%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82